Bij het graf

'k Stond bij het graf van een geliefde
en dacht, hoe is het mogelijk
dat eens de graven open gaan,
en wij voor Jezus moeten staan.

'k Stond bij het graf,
zag het voor m'n ogen,
Hij riep ze allen bij hun naam,
ik keek verwondert,
en zag de schare in witte kleed'ren,
bij Hem staan.

Maar midden in het mooiste kleed,
Stond aangegeven met zijn naam,
'k zag dat kind'ren voor Hem knielden
'k zag ze jubelend bij Hem staan.

Ik stond verlangend toe te kijken en dacht,
zal ik eéns bij Vader thuis?
Ineens was alles weg,
het was voorbij,
de tranen nam ik mee naar huis.

Martha v. Leeuwen