Troost
Wanneer je eenzaam bent vol zorgen,
niet durft te denken aan de morgen.
Niet kan presteren zoals het moet,
niemand die je iets meer doet.
Je beperkingen moet dragen,
ook niet meer durft te klagen,
de eenzaamheid sluit om je heen,
je voelt je hopeloos alleen.
Is er een hand die naar jou wenkt,
of, in liefde aan je denkt,
dit is het beste medicijn,
het maakt je blij,
verlicht de pijn.
Gelukkig zijn er dus nog mensen vol liefde,
zonder grenzen,
zodat je in de donk're nacht
uit mensen monden,
God verwacht.
Martha v. Leeuwen
|