Ik voel mij gedragen
in de armen  van de wind,
de wind die mij omringt
naar een lieflijk land
waar t' geluk mij overspoelt
op een eenzaam
verlaten strand.

Waar  ik kan
zweven van geluk,
zonder iemand te ontmoeten  ,
hij laat mij zien
van al dit fijnen,
over zeeën door woestijnen,
waar het geluk niet op kan
omdat de wind mij in zijn
armen nam.

Zo lijkt heel veel even
het verdriet zover,
zo heel ver weg
totdat ik aan de einder
van de horizon de boog zie,
een boog  zo schoon
waar ook mensen
wonen met verdriet.