Oude
man
Zo heel lang wachten
wilde hij ook weer niet
hij was al tachtig
en het leven gleed
aan hem voorbij
bijna kleurloos
nooit een
onvertogen woord
nooit eens lastig,
nooit eens boos
één ding
wilde hij nog doen
iets heftigs
iets groots
moest hij doen
maar dan krachtig
hij ging staan
maar aarzelde....
alleen al de gedachte
het is goed zo
het is mooi
en ging weer
zitten en wachtte
Theo
Smeeman |