Ouder Worden

ALs men ouder wordt, en de jaren verstrijken.
Dan merk je vaak, dat je krachten gaan wijken.
Je wilt nog zoveel, maar het gaat vaak niet meer.
En dan niet meer kunnen, dat drukt je teneer.
Je hebt toch je handen, je lichaam, je geest.
Je deed steeds je best, maar dat is geweest.
Soms denk je dat je leven geen waarde meer heeft. En vraag je je af waarom, of je leeft.
Je bent bang, dat je ander wordt tot last.
En dat is iets, dat in je geest niet past.
Want geestelijk ben je nog wel goed.
En daarom begeeft je vaak de moed.
Je kunt het immers niet neer aan.
Voor velen heb je afgedaan.
Maar wat geweest is komt niet weer.
Je moet er mee leven, al doet het vaak zeer.
Maar heeft, ook maar een in de wereld je nodig.
Dan is toch je leven nog niet overbodig.
Je kunt toch ook geestelijk 'n taak gaan verrichten.
En 't leed van je rnedernens helpen verlichten.
Een lach en wat blijdschap, een zonnig gemoed.
Wat vriendschap en liefde, doet een ander zo goed. Want ooh het gebaar, van een vriendelijke daad. Brengt vaak het geluk, waar 't in het leven om gaat.

Aart Bijk

Ingestuurd door J.brouwer