Briljant
Als een briljant zo schittert jij.
Je ogen onmetelijke meren.
Die
met de warme zon er bij.
Alleen
maar liefde reflecteren.
Je lippen als fluweel zo
zacht.
Je wangen geurend als
saffraan.
Je tanden glinsteren als
je lacht.
Je lichaam als het deinend graan.
Je handen fijn,
zo mooi en puur.
Ik wil het niet verhelen.
Een pure schepping der natuur
Hoe moet het voelen als ze
strelen.
Je haren glanzend in de
zon.
Die golven als en kalme zee.
Zo mooi als een fee ook
hebben kon.
Je lijkt er wel een engel mee.
Toen ik dit alles zo ontwaarde.
Dacht ik heimelijk, heel
even.
Zij is de mooiste vrouw
op aarde.
Wordt zij ooit de paren
in mijn leven?
Han Janzen |