Vroeger was ik een adonis
Meisjes fladderden om mij heen.
Ja, het is zeker en gewis.
Aan iedere vinger zeker èèn.
Maar dat is al wel lang geleden
Ik loop nu als een vliegenvanger.
Mijn ommetje behoort tot het verleden
Het korte stukje wordt steeds langer.
Ik hou er nog een fiets op na,
Maar eigenlijk gaat het niet meer.
Toen kreeg ik twee wielen extra
En ja, nu lukt het me wel weer.
Mijn vaste loop is over,
Een rollator is nu mijn steun
en toeverlaat, al is het pover,
En iedere dag een nieuwe dreun.
In het rusthuis, indien geen bezoek
Kan men mij iedere dag wel vragen,
Maar dat is dan wel andere koek.
Zullen we een potje hartenjagen?