De Wind

Onstuitbaar raast hij voort.
Wat is het
dat mij zo fascineerd.
Dat geluid,
of het gezicht
in het donker
door de maan belicht?
De bomen vechten
voor hun behoud
de kruinen zwiepen
heen en weer
ze weigeren
zich over te geven
doch alleen
de sterken overleven
de zwakken
vallen kreunend neer.
Met een
angstaanjagend geluid
gaat hij
verwoestend z’n gang
ik voel z’n kracht
en zie z’n macht
en voel me
als in het gevang.
De wind,
onschuldig als zachte bries
maar uitbarstend als een orkaan
vaak de oorzaak
van grote rampen
een ondoorgrondelijk
fenomeen
dat altijd
zal blijven bestaan.

Willem Huisker
|